Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Χρόνια πολλά γατάκια... τα καλύτερα έρχονται...

….και που ήταν όλοι αυτοί οι "οργισμένοι" του κινήματος ΓΙΩΡΓΟΓΕΡΑΝΑΠΕΣΕΙΔΕΞΙΑ όταν ο εκλεκτός τους αρχηγός ΓΑΠ μαζί με τον Ευάγγελο (η αλλιώς  Απολύτως Απολύτως Απολύτως).. Τον Φλεβάρη του 2010 χωρίς να ρωτήσουν κανέναν, ξεκίνησαν την πορεία προς το ΔΝΤ, τις περικοπές σε μισθούς συντάξεις εργασιακά δικαιώματα, επιδόματα ανεργίας κλπ?... Πως ξέχασαν την "Λαϊκή Κυριαρχία" και την 3η Σεπτεμβρίου, όταν πήραν το 44% και το έκαναν συνένοχο στα εγκλήματα τους χωρίς καν να σκεφτούν ότι δεν είχαν ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΊΗΣΗ?...Που ήταν οι φανφάρες περι "Δημοκρατίας" όταν αμολούσαν τα σκυλιά τους και έπνιγαν με τόνους χημικά τον κόσμο που αντιδρούσε... η έστω προσπαθούσε να αντιδράσει ?... Το ελάχιστο που είχαν υποχρέωση να κάνουν ήταν ΤΟΤΕ (Φλεβάρη του 2010) Μια καθαρή δήλωση ότι δεν έχουν τέτοια εντολή και να πάνε η σε δημοψήφισμα η σε νέες εκλογές. Αυτό θα έκανε ένα σοβαρό συντηρητικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα με στοιχειώδης αρχές έστω και Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας. Αυτοί όμως προτίμησαν να κυβερνήσουν και να κυβερνούν ακόμα ΠΑΡΑΝΟΜΑ, ως καθεστώς Δικτατόρων με καταστολή και τρόμο. Και εντάξει η κορυφή "μεροκάματο έπαιρναν"... Η βάση?.. που ήταν όλοι αυτοί οι "Σοσιαλισταράδες" Γραμματείς Τ.Ο. κλπ που γάβγιζαν πριν τις εκλογές του 2009 ότι στα πρώτα "στραβοπατήματα" θα τους έριχναν απο μέσα?... Κότες το Φλεβάρη του 2010!!! Να την χέσω λοιπόν την υποκρισία σας και την 3η Σεπτέμβρη σας...  Υπάρχει η 5η Μαίου, η 12 Φλεβάρη, οι καλοκαιρινές συγκρούσεις στο Σύνταγμα, η πείνα και η εξαθλίωση που φέρατε και οι αγώνες στον δρόμο 40 140 240 χρόνια πριν και μετά... (θα ήταν γελοιότητα να αναφερθώ σε ιδεολογικά ζητήματα σοσιαλιστικού μετασχηματισμού κλπ). Η "μάχη από τα μέσα" ήταν και είναι περιορισμένης η ανύπαρκτης αποτελεσματικότητας. Αλλά εδώ μιλάμε για την απόλυτη υποκρισία... από την κορυφή μέχρι τα νύχια.... Να μην ξεχάσω και αυτούς βέβαια που ανακάλυψαν ότι το μνημόνιο του 2012 ήταν καταστροφικό ενώ του 2010 αναγκαίο... Αυτούς που έβριζαν μια μικρή ομάδα σοσιαλιστών που αντιδρούσε τον Φλεβάρη του 2010... λέγοντας τους "ότι είναι εγκάθετοι του ΣΥΡΙΖΑ"... και μετά πήγαν οι ίδιοι στον ΣΥΡΙΖΑ ενώ από εκείνη την ομάδα δεν πήγε σχεδόν κανείς....
Χρόνια πολλά γατάκια... τα καλύτερα έρχονται...

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Το ΠΑΣΟΚ αγνοεί δικαστικές αποφάσεις εργαζομένων του και σκορπά λεφτά σε διαφημιστικά σποτ

    Στις 24-3-2014 το ειρηνοδικείο Αθηνών με την απόφαση του 388/2014, έκανε δεκτή την αγωγή μου, για αποζημίωση απόλυσης, δεδουλευμένων κλπ, και υποχρεώνει το ΠΑΣΟΚ να καταβάλει άμεσα τα χρήματα αλλά και μέρος των δικαστικών εξόδων. Η αγωγή ήταν σε συνέχεια της επί 15 μήνες επίσχεσης εργασίας που είχα προβεί από τον Ιανουάριο του 2012.
    Παρόλα αυτά, αρνούνται να την εκτελέσουν, και σπαταλούν λεφτά σε διαφημιστικά σπότ και προεκλογικές καμπάνιες.
    Αρνούνται να εκτελέσουν δικαστική απόφαση αυτοί που στα μπαλκόνια μιλούν για νόμους και συντάγματα, και εμφανίζονται ως εγγυητές της Δημοκρατίας.
    Αυτοί που κουνούν το δάχτυλο προς όλους (εκτός τους εαυτούς τους) για δήθεν σεβασμό στην δικαιοσύνη και τις αποφάσεις της.
   Αυτοί που «κόπτονται» ως δήθεν «σοσιαλιστές» για την «πρόοδο» και τα εργασιακά δικαιώματα.
    Είναι αυτοί οι ίδιοι όμως που αγνόησαν την λαϊκή εντολή των εκλογών του 2010 και του 2012.
    Το Πασοκ, η αριστοκρατική του ηγεσία, αλλά και οι αυλικοί του, δηλώνουν ότι είναι πάνω από τους νόμους.
    Τα καθεστώτα που αγνοούν τη λαϊκή εντολή αλλά και τις δικαστικές αποφάσεις η ιστορία τα αναφέρει ως ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ. Και τέτοιοι είναι…
     Τις ΧΟΥΝΤΕΣ δεν τις ψηφίζεις, τις γκρεμίζεις…
Σημ.: Προσωπικά θα συνεχίσω με όλα τα νόμιμα μέσα (κατασχέσεις, δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών και ότι άλλο μου υποδείξει ο δικηγόρος μου) να διεκδικώ αυτά που μου ανήκουν, και να είναι σίγουροι ότι θα τα πάρω… βίλλες υπάρχουν…
   
                                                                     Παντελής  Πασπαλάς

                                                           (πρώην εργαζόμενος στο ΠΑΣΟΚ)

Καταγγελία εργαζόμενου στο ΠΑΣΟΚ…. (1-4-2013)

Καταγγελία εργαζόμενου στο ΠΑΣΟΚ….

Η πρόσληψη μου στο ΠΑΣΟΚ ως υπάλληλος γραφείου έγινε το Δεκέμβριο του 2009. Τρεις μήνες αργότερα και μετά την αιφνιδιαστική -και χωρίς καμία νομιμοποίηση- νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά στροφή που επέλεξε το κόμμα, συνυπέγραψα κείμενο με άλλα μέλη του ΠΑΣΟΚ στο οποίο δηλώσαμε ότι θα δώσουμε την μάχη από τα κάτω για την ανατροπή αυτών των επιλογών, με συμμαχίες είτε μέσα στο κόμμα είτε έξω από αυτό στην κοινωνία, όπως οφείλαμε να κάνουμε.
Το Φλεβάρη του 2010 γράφω κείμενο με τίτλο «Βάλτε πλαφόν στα καύσιμα και όχι στα όνειρα μας», το οποίο δημοσιεύω στο προσωπικό μου blog και σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, με αποτέλεσμα να δεχτώ επίπληξη με εντολή του τότε γραμματέα Σ. Ξυνίδη και παρότρυνση να παραιτηθώ της σύμβασής μου ή να σταματήσω δράσεις εντός και εκτός του διαδικτύου που εναντιώνονται στις επιλογές της κυβέρνησης.
Η απάντηση μου ήταν ότι παραιτούμαι από κάθε κομματική ιδιότητα, (που κατείχα από το 2007 κυρίως) αλλά όχι από την σύμβαση μου, την οποία αν ήθελαν θα έπρεπε να καταγγείλουν εκείνοι και να προβούν στην απόλυση μου, ενώ παράλληλα εντάχθηκα αμέσως σε οριζόντιες αντιεραρχικές δομές και συνελεύσεις αντίστασης γειτονιάς και συμμετείχα σε όλες τις απεργιακές κινητοποίησεις .
Από τον Ιανουάριο του 2012 και μετά τη στάση πληρωμών που επέβαλε το ΠΑΣΟΚ στους εργαζόμενους είμαι σε επίσχεση εργασίας μέχρι και σήμερα, αφού 3 μήνες νωρίτερα είχα δηλώσει ότι δεν θα προσβάλω τυχόν απόλυση μου, αλλά δεν παραιτούμαι της σύμβασης, πράξη που θα μου στερούσε το επίδομα ανεργίας. Αυτή μου η πρόθεση δε βρήκε ανταπόκριση, με αποτέλεσμα τον πλήρη οικονομικό μου εγκλωβισμό, μα όχι και την απομόνωση μου από τα κινήματα αντίστασης.
Μετά από 14 μήνες εξαθλίωσης το ΠΑΣΟΚ καταβάλει μέρος τον δεδουλευμένων και καλεί όσους εργαζόμενους θέλουν να δηλώσουν ότι επιθυμούν συναινετικές απολύσεις, ενώ παράλληλα εξαγγέλλει αλλαγή των συμβάσεων σε εκ περιτροπή εργασίας… και κάπου εδώ ξεκινά ο εκβιασμός.
Μέσω του Διευθυντή κυρίου Σαλαγιάννη μου ανακοινώνουν ότι για να με απολύσουν και να πάω στο ταμείο ανεργίας, θα πρέπει να δεχτώ «κούρεμα» 80% των οφειλούμενων μισθών, της αποζημίωσης και ότι άλλο προβλέπεται από το νόμο.
Στην συνέχεια δε η «προσφορά» ανέβηκε. Από το συνολικό οφειλούμενο ποσό των 4.800 ευρώ να πάρω τα 1.500. Στην ερώτηση μου «και τι είμαι κύριε Σαλαγιάννη…χαρτέμπορος ή προμηθευτής;» απάντηση δεν πήρα.
Αντιπρότεινα την μείωση του ποσού από 4.800 σε 4.000, και προς διευκόλυνση τους 1.500 με την απόλυση και 5 δόσεις των 500 ευρώ ανά τρίμηνο, την οποία ούτε καν σκέφτηκε και μου απάντησε αρνητικά.

Το ότι θα είμαι υπερήφανος ως άνεργος, από ότι «όμηρος» στους χειρότερους γύπες της εργατικής τάξης, και επιθυμώ εδώ και τόσο καιρό την απεμπλοκή μου, δεν σημαίνει ότι θα παραιτηθώ και των στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων μου, όσα τέλος πάντων απέμειναν από την επίθεση που εξαπέλυσε η κυβέρνηση τους εδώ και 3 χρόνια.
Μπαίνοντας λοιπόν στον 15ο μήνα επίσχεσης εργασίας, και αφού έχω ακολουθήσει την δικαστική οδό με αγωγή που έχει οριστεί δικάσιμο για τις 27-9-2013, καθώς και την προγραμματισμένη ενημέρωση της επιθεώρησης εργασίας πάντα σε συνεργασία με τον δικηγόρο μου κύριο Παλαιολόγο Παλαιολόγου, τους δηλώνω ότι δεν πρόκειται ο εκβιασμός τους να περάσει. Ο κάθε εργαζόμενος πρέπει με κάθε τρόπο να διεκδικεί ότι του ανήκει, και αυτό θα πράξω αν και σε μένα έτυχε να έχω απέναντι μου το αφεντικό των αφεντικών.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΠΑΣΟΚ μέσω του Διευθυντή του δείχνει να έχει χαράξει νέα ήθη ακόμα και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, αφού επί λέξη μου είπαν: «Όταν ο εργαζόμενος είναι σε επίσχεση, ζει σε βάρος των υπολοίπων εργαζομένων που δουλεύουν», και ότι «το να ζητώ αυτά που μου ανήκουν είναι ανήθικο».
Υπάρχει όμως και μια φράση του που απαλύνει την «τραυματισμένη συνείδηση μου». Με χαρά άκουσα να μου λέει «Εσύ εδώ και 14 μήνες δεν έχεις προσφέρει τίποτα εδώ μέσα».
Το ότι ντρέπομαι για τον εργοδότη μου δεν θα με σταμάταγε από το να τον καταγγείλω δημόσια.
Κλείνοντας θα ήθελα πω ότι άσχετα με όλα όσα έχω περιγράψει, αναγνωρίζω την λάθος καταρχήν πολιτική επιλογή μου να βρεθώ στον συγκεκριμένο χώρο, έχοντας την αυταπάτη ότι μια χούφτα σοσιαλιστών θα μπορούσε να τραβήξει το χειρόφρενο και να σταματήσει από μέσα, το τρένο που κατευθυνόταν επάνω στον κόσμο της εργασίας.

Θεωρώ μέγα σφάλμα από μέλη και υπαλλήλους του ΠΑΣΟΚ που δεν αντέδρασαν εκείνο τον Φλεβάρη (2010) ακαριαία νομίζοντας ότι τα «μέτρα» είναι για τους «άλλους». Ήμουν από αυτούς που τους φώναζα…»μην ντρέπεστε…σας υπέκλεψαν την ψήφο… βγείτε και πολεμήστε τους στο δρόμο…»
Τα λάθη όμως πληρώνονται, και το τίμημα για μένα είναι μια «κηλίδα» στην ηθική μου από το ολέθριο σφάλμα να παραβλέψω την παρακάτω φράση:
«…Η ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο και αδικία. Ο σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα…».
Μ. Μπακούνιν
Παντελής Πασπαλας
Εργαζόμενος στο ΠΑΣΟΚ
(σε επίσχεση εργασίας)

Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Επιστολή πρώην εργαζόμενου του ΠΑΣΟΚ προς τους (πρώην) συναδέλφους του

..είναι στιγμές που πρέπει να αποφασίσεις
   με ποιους θα πας, και ποιους θα αφήσεις…

     Διαβάζοντας την επιστολή των πρώην συναδέλφων μου, εργαζομένων στο Πασόκ, και με το δικαίωμα που μου δίνεται, ως ενός εργαζόμενου που προσελήφθηκε τον Δεκέμβριο του 2009, υπέγραψε κείμενο για την πτώση της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης τον Φεβρουάριο του 2010 και τάχθηκε στις οριζόντιες αντιεραρχικές γραμμές αντίστασης της γειτονιάς και των χώρων εργασίας, που βγήκε σε επίσχεση εργασίας από τον Ιανουάριο του 2012, που δημοσιοποίησε την άρνηση του να υποκύψει στον εκβιασμό ώστε να απεμπολήσει  κάθε εργασιακό δικαίωμα τον Απρίλιο του 2013, και την επόμενη μέρα του έστειλαν εξώδικο ότι έχει αποχωρήσει οικειοθελώς από την εργασία του (υπόθεση που συζητήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου στα δικαστήρια Αθηνών μετά από αγωγή μου, και που εκκρεμεί απόφαση) έχω να τους πω τα εξής:
      Έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικήσουν το καλύτερο για αυτούς με όποιον τρόπο νομίζουν. Έχουν κάθε δικαίωμα να έχουν όποια πολιτική ταυτότητα επιλέξουν. Έχουν όμως και μια υποχρέωση… Να νιώσουν μια φορά έστω εργαζόμενοι σε ένα κομματικό φορέα και όχι κομματικοί υπάλληλοι.
      Δεν το έκαναν το Μάιο του 2010 όταν το ΠΑΣΟΚ «που θα πιστεύουν για πάντα» κατά δήλωση τους, υπέγραφε την καταδίκη του κόσμου της εργασίας.
      Δεν τον έκαναν τον Φλεβάρη του 2012, (όντας 4 μήνες απλήρωτοι, με συνελεύσεις της πλάκας και κοιτάζοντας να ταχθούν σε κάποιο «στρατόπεδο» ενόψει εκλογής προέδρου μπας και σωθούν),  όταν το ΠΑΣΟΚ «που θα πιστεύουν για πάντα» κατά δήλωση τους, ψήφιζε νόμους και έκοβε μέχρι τα επιδόματα ανεργίας πέρα από τους μισθούς και τις συντάξεις του κόσμου.
    Και πάλι δικαίωμα τους… πολλοί είχαν την αυταπάτη πως η «φωτιά» που έβαζε το ΠΑΣΟΚ στον κόσμο της εργασίας, δεν θα έφτανε και στα δικά τους σπίτια.
    Από εκεί όμως μέχρι το σημείο να αποκαλούν οι εργαζόμενοι «σύντροφο τους» τον Σουλτς, «αγωνιστή» των εργασιακών θεμάτων τον Βενιζέλο, και τέλος να δηλώνουν «αιώνια πίστη» στο κόμμα – εργοδότη τους που τσάκισε και τσακίζει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας του καθενός μας,  που τσάκισε και τσακίζει κάθε εργασιακό δικαίωμα που κατακτήθηκε με αίμα και αγώνες δεκαετιών, τονίζοντας με έμφαση «λύστε το δικό μας πρόβλημα και πάλι μαζί σας θα είμαστε, έστω και αν πεινάσουν όλοι οι άλλοι», καταντάει πρόκληση, και προκαλεί αηδία.
     Δεν γνωρίζω ποιοι είναι συντάκτες, και δεν τσουβαλιάζω τους πάντες. Γνωρίζω ότι αρκετοί έχουν τραβήξει κόντρα, και σίγουρα δεν τους εκφράζει η «δουλοπρεπείς» αυτή επιστολή και καλό θα είναι να το ξεκαθαρίσουν.
     Παρ όλα αυτά, θα είμαι παρόν σε κάθε κίνηση ενάντια στην εργοδοσία... και θα συμβάλω με ότι στοιχεία έχω σε ΙΚΑ ΟΑΕΔ και Επιθεώρηση Εργασίας αν χρειαστεί... και αν με καλέσουν σε δικές τους υποθέσεις, μιας και η δική μου έχει πάρει πια την τελική ευθεία.


  Παντελής Πασπαλας