Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014

Επιστολή πρώην εργαζόμενου του ΠΑΣΟΚ προς τους (πρώην) συναδέλφους του

..είναι στιγμές που πρέπει να αποφασίσεις
   με ποιους θα πας, και ποιους θα αφήσεις…

     Διαβάζοντας την επιστολή των πρώην συναδέλφων μου, εργαζομένων στο Πασόκ, και με το δικαίωμα που μου δίνεται, ως ενός εργαζόμενου που προσελήφθηκε τον Δεκέμβριο του 2009, υπέγραψε κείμενο για την πτώση της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης τον Φεβρουάριο του 2010 και τάχθηκε στις οριζόντιες αντιεραρχικές γραμμές αντίστασης της γειτονιάς και των χώρων εργασίας, που βγήκε σε επίσχεση εργασίας από τον Ιανουάριο του 2012, που δημοσιοποίησε την άρνηση του να υποκύψει στον εκβιασμό ώστε να απεμπολήσει  κάθε εργασιακό δικαίωμα τον Απρίλιο του 2013, και την επόμενη μέρα του έστειλαν εξώδικο ότι έχει αποχωρήσει οικειοθελώς από την εργασία του (υπόθεση που συζητήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου στα δικαστήρια Αθηνών μετά από αγωγή μου, και που εκκρεμεί απόφαση) έχω να τους πω τα εξής:
      Έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικήσουν το καλύτερο για αυτούς με όποιον τρόπο νομίζουν. Έχουν κάθε δικαίωμα να έχουν όποια πολιτική ταυτότητα επιλέξουν. Έχουν όμως και μια υποχρέωση… Να νιώσουν μια φορά έστω εργαζόμενοι σε ένα κομματικό φορέα και όχι κομματικοί υπάλληλοι.
      Δεν το έκαναν το Μάιο του 2010 όταν το ΠΑΣΟΚ «που θα πιστεύουν για πάντα» κατά δήλωση τους, υπέγραφε την καταδίκη του κόσμου της εργασίας.
      Δεν τον έκαναν τον Φλεβάρη του 2012, (όντας 4 μήνες απλήρωτοι, με συνελεύσεις της πλάκας και κοιτάζοντας να ταχθούν σε κάποιο «στρατόπεδο» ενόψει εκλογής προέδρου μπας και σωθούν),  όταν το ΠΑΣΟΚ «που θα πιστεύουν για πάντα» κατά δήλωση τους, ψήφιζε νόμους και έκοβε μέχρι τα επιδόματα ανεργίας πέρα από τους μισθούς και τις συντάξεις του κόσμου.
    Και πάλι δικαίωμα τους… πολλοί είχαν την αυταπάτη πως η «φωτιά» που έβαζε το ΠΑΣΟΚ στον κόσμο της εργασίας, δεν θα έφτανε και στα δικά τους σπίτια.
    Από εκεί όμως μέχρι το σημείο να αποκαλούν οι εργαζόμενοι «σύντροφο τους» τον Σουλτς, «αγωνιστή» των εργασιακών θεμάτων τον Βενιζέλο, και τέλος να δηλώνουν «αιώνια πίστη» στο κόμμα – εργοδότη τους που τσάκισε και τσακίζει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας του καθενός μας,  που τσάκισε και τσακίζει κάθε εργασιακό δικαίωμα που κατακτήθηκε με αίμα και αγώνες δεκαετιών, τονίζοντας με έμφαση «λύστε το δικό μας πρόβλημα και πάλι μαζί σας θα είμαστε, έστω και αν πεινάσουν όλοι οι άλλοι», καταντάει πρόκληση, και προκαλεί αηδία.
     Δεν γνωρίζω ποιοι είναι συντάκτες, και δεν τσουβαλιάζω τους πάντες. Γνωρίζω ότι αρκετοί έχουν τραβήξει κόντρα, και σίγουρα δεν τους εκφράζει η «δουλοπρεπείς» αυτή επιστολή και καλό θα είναι να το ξεκαθαρίσουν.
     Παρ όλα αυτά, θα είμαι παρόν σε κάθε κίνηση ενάντια στην εργοδοσία... και θα συμβάλω με ότι στοιχεία έχω σε ΙΚΑ ΟΑΕΔ και Επιθεώρηση Εργασίας αν χρειαστεί... και αν με καλέσουν σε δικές τους υποθέσεις, μιας και η δική μου έχει πάρει πια την τελική ευθεία.


  Παντελής Πασπαλας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου